Sora van de Long Haul Trekkers is onder het mes gegaan vanwege een terugkerende gezwel dat behandeld moest worden, maar wees niet bang. Jen & Dave zouden haar nooit alleen thuis laten. Lees hoe ze haar betrokken hielden bij hun leuke activiteiten met hun Burley-aanhanger.
Artikel & foto’s door Jen Sotolongo
Ik had een slecht voorgevoel over het gezwel dat ik uit Sora’s rechterpols zag steken. Het leek van de ene op de andere dag te groeien. De ene dag zag haar poot er normaal uit, de volgende dag zat er een bobbelige massa die zorgen baarde.
Een bezoek aan de dierenarts en een aspiratie bevestigden mijn angst voor kanker.
De tumor werd een spindelcel-sarcoom genoemd, en hoewel het een vorm van kanker is, is deze tumor erg gelokaliseerd. Dit betekent dat het niet snel zal uitzaaien, maar het is wel zeer waarschijnlijk dat het terugkomt.
Gezien de snelle groei planden we direct een operatie en bereidden ons voor op enkele weken met weinig activiteit voor onze nog steeds zeer actieve 13-jarige Australian Shepherd.
De dag voor Sora’s operatie namen we haar mee voor een laatste 8-mijls hardlooprondje voordat ze veroordeeld werd tot slechts twee korte wandelingen per dag rond de hoek. Met het seizoen dat van zomer naar herfst overging, maar het weer nog steeds mooi was in het noordwesten van de Verenigde Staten, wilden we elke zonnestraal meepakken voordat de regen zou komen.
Als actieve mensen wilden Dave en ik onze hardlooprondjes, fietstochten en lange wandelingen blijven doen.
En we waren vastbesloten om Sora mee te nemen.
Dus grepen we naar onze Burley D’Lite.
We begonnen met wandelingen in de buurt. Ja, we waren die mensen geworden die hun hond in een kinderwagen duwen. Maar Sora vond het geweldig. Naar buiten gaan gaf haar de kans om te snuffelen en haar geest te prikkelen.
Uiteindelijk verlieten we onze buurt op zoek naar verharde paden en maakten we regelmatig uitstapjes naar Green Lake in Seattle, een populaire plek om te hardlopen en wandelen. Een beetje beschaamd over het duwen van onze hond in een kinderwagen, werd onze favoriete bezigheid het zien veranderen van gezichten van mensen in een grote glimlach en gelach zodra ze beseften dat we onze 20 kilo wegende Australian Shepherd rondduwden.
Al snel besloten we dat als we met haar konden wandelen, er geen reden was waarom we niet met haar konden hardlopen. Hoewel we de voorkeur geven aan trails boven asfalt, konden we onze stijl voor een paar weken aanpassen als dat betekende dat Sora mee kon.
We bestelden het joggingpakket en leerden hardlopen terwijl we een kinderwagen duwden, wat ons een heel nieuw respect gaf voor alle ouders die hun kinderen meenemen tijdens het hardlopen. Het is zwaar werk!
En natuurlijk hadden we altijd nog het fietsen. We hadden een aantal verharde fietspaden ontdekt in de buurt, dus gingen we op een frisse herfstochtend op pad voor een fiets-naar-bier rit langs het 30 mijl lange Centennial Trail in Snohomish, WA.
Zelfs met beperkte fysieke inspanning tijdens Sora’s herstel, wisten we hoe belangrijk het was om haar actief te houden terwijl ze genas. Haar blijven meenemen tijdens onze hardlooprondjes, wandelingen en fietstochten voorkwam verveling en hield haar geest actief, wat beide belangrijk is voor een gezond herstel. Door onze reguliere buitenactiviteiten aan te passen, konden we Sora praktisch meenemen zoals we dat voor de operatie deden.
Volg de Long Haul Trekkers en al hun leuke avonturen
